Onze weg naar jou

Onze weg naar jou
Notre chemin vers toi

Sommaire

    Zoals veel stellen hadden wij plannen, dromen en de wens om een gezin te stichten. Maar ik geloof dat ik diep vanbinnen altijd al voelde dat onze weg daar naartoe een beetje anders zou zijn.

    Toen ontdekte ik de PMA.

    Een wereld die je je eigenlijk niet echt kunt voorstellen voordat je er zelf in terechtkomt. Een wereld vol afwachting, hoop, afspraken, emotionele achtbanen en een ongelooflijke kracht die je in jezelf ontdekt, ondanks jezelf.

    Onze reis begon enkele jaren geleden. In 2023 zijn we begonnen met de inseminaties en hebben er drie uitgevoerd. Eén daarvan bracht ons een enorme vreugde, namelijk het zien van een positieve test.

    Helaas heeft ons kindje ons veel te vroeg verlaten, op negen weken zwangerschap. Het was een uiterst moeilijke beproeving voor mijn partner en mij, vooral omdat er niets was dat zo’n uitkomst voorspelde. We kwamen erachter tijdens een echografie-afspraak, toen we ontdekten dat zijn kleine hartje niet meer klopte. Een kleine ster die ons te vroeg verliet, maar die altijd zal blijven schijnen in onze hemel en in onze harten.

    Daarna zijn we onze weg voortgezet met meerdere IVF’s die in verschillende centra en met verschillende protocollen werden uitgevoerd. In de loop van negen maanden hebben we vier IVF-pogingen gedaan. Bij elke poging hoopten we dat het de goede zou zijn. Bij elke poging moesten we leren een nieuwe teleurstelling te accepteren. Elke keer kon er geen levensvatbaar embryo worden verkregen en kon er dus geen transfer plaatsvinden.

    Wanneer je te maken hebt met onverklaarde onvruchtbaarheid, heb je soms het gevoel stil te staan terwijl je elke dag met al je kracht vecht. Toch ga je vooruit. Langzaam. Anders. Maar je gaat vooruit.

    En op een dag besloten we een andere weg in te slaan.

    Ik vergelijk PMA vaak met een lange reis. Wanneer de hoofdweg afgesloten is, kun je maandenlang proberen erdoor te komen. Dan op een dag accepteer je een zijweg te nemen. Een route waar je aanvankelijk nooit aan had gedacht, maar die je uiteindelijk naar dezelfde bestemming kan brengen.

    Zo zijn we naar Spanje gegaan.

    Daar ontdekten we een andere aanpak, andere praktijken, een andere manier om stellen te begeleiden in hun ouderwens. Voor het eerst in lange tijd vonden we weer wat hoop.

    Begin 2025 kon er eindelijk een embryo worden verkregen en enkele dagen later getransplanteerd.

    En deze keer besloot het leven zich vast te klampen.

    Vandaag, terwijl ik deze regels schrijf, ben ik 37 weken zwanger. Onze kleine jongen zou binnen enkele dagen geboren moeten worden.

    Na al die jaren wachten voelt het nog steeds onwerkelijk.

    Ik noem hem graag onze zonnestraal baby.

    Niet omdat hij de moeilijke jaren uitwist. Die zullen altijd deel uitmaken van ons verhaal en het zijne. Maar omdat hij een pad verlichtte dat soms erg donker leek.

    PMA is een reis vol contrasten. Van ontzettend veel liefde, hoop, vreugde, maar ook van woede, verdriet, onbegrip, soms zelfs ontmoediging. Toch is er achter elke reis dezelfde wens: die om ouder te worden.

    Als deze ervaring mij iets heeft geleerd, is het ook het belang van het stel.

    Ik besef nu hoe ontzettend gelukkig ik ben dat ik dit alles met zo’n betrokken partner heb mogen doormaken.

    Hij was er bij elke stap. In de wachtkamers, bij de afspraken, in momenten van twijfel en in momenten van vreugde. Wanneer de één wankelde, was de ander er om het roer vast te houden. Iedereen beleeft de beproevingen anders, iedereen rouwt op zijn eigen manier, maar we hebben altijd geprobeerd samen vooruit te gaan.

    Ik geloof zelfs dat deze reis ons sterker heeft gemaakt.

    Niet omdat je moet lijden om meer van elkaar te houden. Maar omdat het ons leerde elkaar te steunen, te luisteren en elke dag opnieuw voor elkaar te kiezen, ondanks de stormen.

    Als je momenteel een PMA-traject doorloopt en deze regels leest, wil ik je gewoon dit zeggen: jouw verhaal is nog niet voorbij.

    Misschien wordt jouw weg langer dan verwacht. Misschien neemt hij een onverwachte wending. Misschien moet je een paar zijwegen inslaan.

    Maar zolang er een mogelijkheid is, is er hoop.

    En soms, aan het einde van de weg, wacht jouw eigen kleine zonnetje op je 🌞 Ik wens het jullie allemaal uit de grond van mijn hart.




    U zult ook leuk vinden