Borstvoeding zonder het vooraf te weten - Ervaring van een moeder

Als je me twee jaar geleden nog had gevraagd of ik ons toekomstige kindje borstvoeding zou geven, had ik geantwoord (dat zei ik toen ook!): «Ik weet het niet, ik zie wel».

Elke vrouw is anders en benadert borstvoeding op haar eigen manier: door er vooraf over na te denken of de dingen op zich af te laten komen, zonder verwachtingen

Dus ja, er zijn vrouwen die zonder omwegen zeggen: «Voor mij is borstvoeding vanzelfsprekend, daar hoef ik niet eens over na te denken». Maar eigenlijk moet je er wel over nadenken… want je kunt het met al je kracht en al je moederliefde willen, maar soms helpt de natuur niet mee.
Onze krachten begeven het.
Ik hoorde niet bij die vrouwen en daar sta ik achter. Ik sta daarachter omdat ik ervan overtuigd blijf (en dat is alleen mijn mening) dat ik juist doordat ik mezelf vooraf geen druk oplegde, tijdens de borstvoedingsperiode en nu al bijna 16 maanden lang, mijn borstvoeding heb laten slagen.

Er bestaat niet één goed advies over hoe je je kunt voorbereiden op borstvoeding.

Het was zo geruststellend voor me om te zien dat mijn man zich verdiepte in borstvoeding. Zonder mij onder druk te zetten

Zoals je ziet, heeft mijn lief zich voorbereid op borstvoeding (best bijzonder, zul je zeggen, als je bedenkt dat ik als toekomstige moeder niet eens wist of ik borstvoeding zou geven! Haha!), en heeft hij veel over het onderwerp gelezen.
Op geen enkel moment heeft hij tegen me gezegd: «Hoe dan ook, Aurélie, het spreekt vanzelf dat je borstvoeding gaat geven».
Integendeel, hij wist dat hij me het beste kon steunen en me er eventueel toe kon brengen om het te overwegen en er rustig over na te denken door me alle vrijheid te laten om die keuze te maken.

Borstvoeding is heel persoonlijk. Je kunt er vooraf over praten met de toekomstige papa, je moeder (ook als ze zelf geen borstvoeding heeft gegeven!), je zussen, vriendinnen, naasten, je gynaecoloog,…

Borstvoeding mag niet het gevolg zijn van familiale of maatschappelijke druk.
Tegenwoordig doen we dingen vaak vanuit overtuiging, maar soms ook onder druk van een bepaald beeld (dat we perfect vinden), een beeld dat vaak via sociale media wordt verspreid, of in elk geval via wat ze ons willen laten zien.

Ja, er zijn zeker veel begripvolle accounts (gelukkig!), maar een aanstaande moeder die een beetje verdwaald is en onzeker over zichzelf, kan zich machteloos en onzeker voelen bij de beelden van perfecte moeders die borstvoeding geven die sommigen kunnen oproepen.

Uiteindelijk ben jij de enige die weet wanneer het moment daar is, maar je hebt de grootst mogelijke steun nodig van de mensen van wie je houdt, vooral van degene met wie je je leven deelt.

Ik wilde me daarvan losmaken en volgde tijdens mijn zwangerschap maar heel weinig accounts en blogs van moeders die borstvoeding gaven.
Ik was meer bezig met een rustige zwangerschap zonder risico's voor ons toekomstige meisje.
Ik deed aan zwangerschapsyoga, aquagym voor zwangere vrouwen (HEERLIJK om licht en gewichtloos in het water te drijven als je 20 kilo bent aangekomen!), reiki, meditatie, ontspanning,... alles wat te maken had met welzijn en loslaten.
Samen met de aanstaande vader hebben we ook haptonomie beoefend (ik zal er een artikel aan wijden op de blog). Dat heeft ons veel rust en ontroering gebracht, en prachtige momenten met z'n tweeën en met z'n drieën.
Het welzijn en de gezondheid van onze baby waren DE prioriteit.
De kwestie van borstvoeding stond minder 'centraal' - maar was niet minder belangrijk - omdat die zich naar mijn idee later zou aandienen, wanneer onze baby er zou zijn.

Dat weerhield ons er niet van om ons vooraf uit te rusten en ons voor te bereiden op borstvoeding door het kleine uitzet voor een moeder die borstvoeding geeft aan te schaffen: zoogkompressen, verzachtende crème voor eventuele tepelkloven (die er inderdaad kwamen, dus bedankt, klein tubetje, voor de wonderen!), tepelhoedjes en voedingsbeha's.

Daardoor konden we zeggen: we zijn er klaar voor.

Het 'grappige' is dat we geen moment hebben overwogen of eraan hebben gedacht om flesvoeding te kopen, 'voor het geval dat', zoals sommigen zeggen.
Terwijl ik dit schrijf, besef ik dat al die kleine details eigenlijk tekenen waren die me met een zacht stemmetje zeiden: "Je bent hier klaar voor, je weet het alleen nog niet."

Mijn eigen vanzelfsprekendheid rond borstvoeding kwam met jou, Thelma.